AAN DE PRAAT MET EDDY LOONTIENS
Wie we de benjamin van onze school konden noemen, is hier ooit ook al eens aan bod gekomen, maar nu is het
de beurt aan onze nestor. Van Dale geeft twee betekenissen: 1 “Schrandere, eerbiedwaardige grijsaard” (akkoord
voor de eerste twee woorden, dat derde durven we niet gezegd hebben); 2 “Oudste van een categorie of groep van
personen.” !
Eddy woont aan het zeetje. Ingewijden vertellen ons echter dat “hij maar heel zelden gaat kijken of het nu eb
of vloed is”. Eddy is niet echt een “natuurmens”, eerder een “cultuurmens”. En dat blijkt ook wel uit het
interview.
Eddy is op school meestal te vinden in het bureau naast dat van de directeur. Logisch, want hij is degene die
wijs moet geraken uit de papiermolen van al het personeel. Hij is de rechterhand en voor hetzelfde geld ook de
linkerhand van de directeur. Heeft de directeur een vraag in verband met administratie en regelgeving: één adres,
Eddy. Zijn bureau is dan ook een echte doolhof: overal zie je wel wat liggen. Slecht voorteken? Absoluut niet,
vraag hem een bepaald formulier of papier, en op een alleen voor hem begrijpelijke manier slaagt hij erin het
bewuste papier binnen een paar seconden te voorschijn te toveren.
En wat moeten we nog weten? De vraagjes!
Je hebt zelf ook op de schoolbanken gezeten: welke waren je lievelingsvakken? Welke vakken zag je niet zo zitten?
Herinner je je een pittige anekdote uit je schooltijd? Was het vroeger beter? Of niet? Hoe heb je het onderwijs zien evolueren?
Mijn schoolloopbaan is begonnen begin van de vijftigerjaren van de vorige eeuw. Ik herinner me nog goed dat
we vrij hadden op donderdagnamiddag en dat de lessen de volledige zaterdag plaatshadden. In de gemeentelijke
basisschool was er nog een 4de graad met een zevende en achtste leerjaar. De lessen in het atheneum begonnen
met het 6de voorbereidende jaar, waarvoor een ingangsexamen moest afgelegd worden, waarna de middelbare afdeling
volgde. Mijn keuze was vlug gemaakt: eerst 3 jaar moderne en daarna de wetenschappelijke afdeling met maximum
aantal uren wiskunde, fysica en chemie. In principe deed ik alles graag maar in het 4de jaar waren de lessen
Franse taal toch een verrassing: alles werd uitgelegd zonder één enkel woord Nederlands te gebruiken, zodat we
verplicht waren alles te noteren in een kladschrift om daarna thuis met behulp van een woordenboek een correcte
tekst op te maken.
Of het in mijn tijd zoveel beter was dan nu is moeilijk te zeggen want alles heeft wellicht zijn voordelen en
zijn nadelen. We werden niet gestoord door de TV en de computer, maar anderzijds konden we er ook geen gebruik
van maken om iets op te zoeken en ook een eenvoudige rekenmachine was nog toekomstmuziek.
Stel je bent eerste minister: wat pak je dringend aan?
Als eerste minister zal men wellicht veel dingen willen (of moeten) veranderen, maar vooral ervoor zorgen
dat de natuur beschermd wordt tegen allerlei onverantwoord optreden van de mensen, zoals sluikstorten. Voor
de boodschappen dichtbij, ga ofwel te voet of met de fiets, ga desnoods een keertje meer, je ziet een buur
of een vriend en een kleine babbel kan een treurige dag opeens zo vrolijk doen lijken. Wees als burger niet
een individu maar wees er ook voor de anderen. Als we allemaal ons steentje bijdragen tot een beter milieu
dan zal hopelijk ook voor onze kinderen en voor hun kinderen onze moeder aarde nog een leefbare omgeving zijn.
Wat zie je in de wereld van vandaag verkeerd lopen? Welke zijn volgens jou de belangrijkste bedreigingen waarmee wij vandaag
en onze jongeren in de toekomst zullen worden geconfronteerd? Of zie je eerder gunstige ontwikkelingen.
Een aanrader is de film “Our daily bread”, waarin een onthullend en onthutsend beeld gegeven wordt van
de hoogtechnologische wijze waarop onze voedselvoorziening vandaag georganiseerd wordt. In een zo kort
mogelijke tijd moet een zo groot mogelijke opbrengst bekomen worden en liefst met zo weinig mogelijk personeel.
Met varende fabrieken worden de vissen met een soort draaiend rad aan boord gebracht, waar ze mechanisch
verwerkt worden. Het eindproduct wordt onder cellofaan van boord gebracht en wordt afgevoerd naar de supermarkten.
Misschien kunnen we hierbij de opmerking maken dat het “product” wel “levende vers” is . Maar hoelang kan zo’n
werkwijze voortduren vooraleer er een tekort aan een of ander basisproduct zal bestaan? Natuurlijk zijn nu bijna
alle producten wel het hele jaar door verkrijgbaar en dat heeft zo zijn voordelen.
Vrouwen knijpen een tube tandpasta in het midden, mannen doen die toiletbril niet naar beneden. Kun jij ook een
voorbeeld geven van zo'n kleine ergernis, een onbelangrijk iets, maar waar je het toch behoorlijk van op je zenuwen
krijgt.
Met welke toiletbril we nu het midden van de tube tandpasta bepalen, daaraan erger ik mij niet, maar wat wel
irriterend werkt zijn de vele reclameboodschappen waarmee de TV programma’s onderbroken worden. Op de duur krijg
je de indruk dat de programma’s een onderdeel van de reclame zijn geworden. Gelukkig kan men nog een (ont)spannend
detectiveverhaal volgen op Canvas en op de Nederlandse TV.
Ook bijzonder onaangenaam zijn in de warenhuizen de winkelende personen die als “toeristen de bezienswaardigheden
in de rekken bewonderen” en die, als ze iets vinden dat ze nodig hebben, hun karretje laten staan en de doorgang
versperren terwijl ze “het artikel” dat ze nodig hebben, keuren en nog eens herkeuren en dan uiteindelijk (n)iets
in de winkelwagen leggen. Maar ja, wie weet, misschien worden we ook nog zo en tot wanhoop van anderen misschien
nog erger.
Hoe vul je je vrije tijd? Wat is volgens jou een droomvakantie
Mijn vrije tijd vul ik in met het beluisteren van muziek, bij voorkeur klassiek.
Deze voorkeur is ontstaan tijdens de lessen muzikale opvoeding waarbij van befaamde componisten een
bepaald meesterwerk van het begin tot het einde uitvoerig besproken werd. Als ik minister van onderwijs
zou zijn, dan was mijn voorstel om in elk jaar van het middelbaar onderwijs een tweetal uren muzikale
opvoeding in het lessenrooster op te nemen, want een minimale culturele vorming is toch nodig. Een
uitgesproken voorkeur voor een droomvakantie heb ik niet. En als we zin hebben om er eens op uit te
trekken voor een paar dagen, dan zijn er in ons land zeker genoeg bezienswaardigheden.
Hoe schat je jezelf sportief in? Doe je aan sport? Genoeg? Zou het meer mogen/moeten
Zo sportief ben ik nu ook niet meer. Wel heb ik vroeger basketbal gespeeld met KVG Oostende, het
latere Sunair. En ik herinner me nog dat ik het als jeugdspeler hier op de speelplaats van het KTA
opgenomen heb tegen BBC Contact Koekelare. Maar nu beperk ik mij vooral tot passief voetbal voor de
TV om de Europese wedstrijden te volgen en ook de resultaten van de West-Vlaamse ploegen.
Is er een film of boek of tv-programma of cd of concert... dat het voorbije jaar of jaren een bijzondere indruk heeft gemaakt op jou?
Als lid van Filmclub 62 pik ik elke week een filmpje mee en het loont werkelijk de moeite want het zijn
meestal films die op een of ander festival met een of meerdere onderscheidingen bekroond werden, zoals
recent “Tuya’s marriage” over de levenswijze van een Mongoolse gemeenschap (Gouden Beer Berlijn 2007).
Ook een live-optreden van een artiest kan ik wel appreciëren, zoals enkele jaren terug David Bowie in open
lucht te Oostende, Andrea Bocelli in Brussel en vorige zomer in de Abdij van Villers-La-Ville “Stemmen onder
de Sterren” met o.a. Scala en Kolacny Brothers, Oxford Voices, Mozart Knapenkoor Wenen, The Golden Gate
Quartet . Onlangs zag ik in Eindhoven de “Revue” van de Nederlandse komiek André van Duin.
Welke gastronomisch hoogstandje tover je uit je pot, als je daar zelf moet in roeren? M.a.w.: geef eens een tip voor een
superlekker receptje.
Hier zou ik normaal gezien moeten passen want ik roer nooit in de pot, maar lekker te eten valt er bij de Griek
nabij het Zuidstation in Brussel: geen menukaart maar eenvoudig uit de verschillende potten in de keuken kiezen,
zoals lamsvlees met Griekse pasta en groenten begeleid met een wijntje (Retsina) en daarna een Grieks dessertje
geflambeerd met Metaxa.
Na de cinema kan het ook wel eens gebeuren dat iets Italiaans meegepikt wordt, zoals de 4 soorten pasta’s verwerkt
in één gerecht of een omgeslagen pizza.
Toch wel, je wint de Loto, de volle pot: wat doe je daarmee?
De lotto winnen, wie droomt daar niet van? Maar als het dan toch een enkele keer zou lukken, dan zouden we
waarschijnlijk wel eerst enkele keren het winnende formulier bekijken om zeker te zijn dat het werkelijk waar
is. En daarna: wat doen met het gewonnen bedrag? Een groot gedeelte voorbehouden voor later en misschien,
aangezien mijn huidige auto de pensioengerechtigde leeftijd nadert, zou wel eens vlugger naar een vervanger
uitgekeken worden. Ook de familie zal niet vergeten worden en af en toe eens verwend worden.
Gelukkig hebben we die “aan de praats”. Zo komen we nog iets te weten en kan onheil voorkomen worden.
We schrappen Eddy met ingang van nu van de lijst van het KTA-personeel dat meespeelt met de Lotto. Stel
immers, je weet nooit, dat één dezer weken de pot binnengerijfd wordt… Wat lezen we: Eddy gaat met zijn
winst een nieuwe auto kopen!!! En dat moet ten stelligste vermeden worden. Die auto, de bekende zwarte Mercedes,
is amper TWINTIG jaar oud. Om precies te zijn, dit jaar in mei. Het feestje wordt al voorbereid. En er scheelt
niets aan die auto. Hij functioneert als nieuw. Het zou doodjammer zijn zo’n stuk goede ouwe techniek weg te doen.
Nog een paar jaartjes en hij is onbetaalbaar als oldtimer. Neen, Eddy, je hoeft ons niet te danken, we zijn er om
de mensen te helpen.
Eddy, het gaat je goed!
